Aksjomat paradygmatu mocażu
Zasada Boga
Granica porządku, nie byt osobowy
Infobox doktryna
Zasada Boga
Rekord doktryny granicznej
- Typ
- aksjomat kanoniczny
- Zakres
- relacja między jaźnią, mocażem, dopą i kopciem
- Oś sporu
- wolność wzrostu kontra cena przekroczenia
- Główne zastosowanie
- interpretacja granic praktyki i technik wysokiego ryzyka
- Pieczęć doktrynalna
- zasada pierwszego progu
Status kanoniczny
Stankanon
Status archiwalnyaktywny odczyt
SygnaturaDOK-ZBG-001
IndeksDoktryny / granice / zbieżność
Aktualizacja2026-04-04
Granica interpretacyjna
PowiązaniaWielka Wojna Przeciw Funkcji · Trybunał Mocażu
KlauzulaKażde przekroczenie stabilnej zbieżności wymaga kompensacji albo prowadzi do utraty integralności.
Pieczęć doktryny
DOK-ZBG-001Doktryny / granice / zbieżność
Zasada Boga określa granicę wzrostu funkcji jaźni pod działaniem mocażu, dopy i kopcia. Mówi, że każde przekroczenie zbieżności płaci się fragmentem tożsamości.
Sens zasady
Nie chodzi o boskość jako osobę, lecz o brzeg porządku: punkt, w którym siła jeszcze służy życiu, a nie zaczyna go spalać.
Definicja
Zasada Boga ustanawia, że dla funkcji jaźni działającej w polu mocażu, dopy i kopcia istnieje najwyższy stabilny stan zbieżności. Po jego przekroczeniu bez kompensacji dochodzi do utraty integralności.
Aksjomaty pomocnicze
- zbliżanie się do źródła zwiększa zbieżność
- sama intensyfikacja dopy bez modulacji oddechu obniża stabilność
- każde przekroczenie ma cenę w jaźni, czasie albo relacjach
Historia doktryny
Formuła pojawiła się w wczesnych zapiskach Tex Kodexu, a później została rozwinięta przez mędrców i usankcjonowana przez Trybunał Mocażu jako norma kanoniczna.
Kontrowersje
Wrogowie Funkcji odczytują zasadę jako ograniczenie, zwolennicy jako ochronę przed pętlą spaleniową. Spór dotyczy nie tego, czy granica istnieje, ale tego, jak wysoko można się do niej zbliżyć.
Nie przekraczaj Boga — naucz się być jego brzegiem.Król Dzwonów